Πάντα είναι ευχάριστο να βραβεύεσαι όσο και αν εμείς έχουμε σαν χαρακτήρες από glamour, πολύχρωμα gala και φανταιζί δεξιώσεις και έχουμε επιλέξει ένα low profile style να μας συντροφεύει στη ζωή μας. (Είναι σημαντικό για τον manager!).

Μετά τη βράβευση του Νίκου και της μονάδος στην Αυστρία (1998) και τον έπαινο του Δήμου Σηπιάδος για τη συντήρηση του πηλιορείτικου ύφους στην αρχιτεκτονική (2003), ο φυσιολατρικός σύλλογος «Άρτεμις» μας απένειμε τιμητική πλακέτα για την «άρτια φιλική μας προσέγγιση στο περιβάλλον» και την «μέριμνα μας για την προστασία του οικοσυστήματος» στο χώρο μας...

Εμείς έτσι κι αλλιώς από την αρχή δεν παρεμβήκαμε ποτέ στο τοπίο για να μην αλλοιωθεί το προφανές. Το αυτονόητο και εν αρχή ζητούμενο κάποιου που έρχεται για διακοπές στο Πήλιο: Ο πλήρης εναγκαλισμός του με τη φύση και η ψυχική του ταύτιση με τη γαλήνη του τοπίου...

... Αφήσαμε τη φύση απερίσπαστη να είναι αυτή ο καλλιτέχνης και να βάζει τις πινελιές της επάνω στον πηλιορείτικο καμβά όπως αυτή κρίνει...

«Καμιά φορά κερδίζεις περισσότερα όταν αποτραβιέσαι ταπεινά στην άκρη και είσαι ο χαμένος όταν προσπαθείς να ελέγξεις το “λόγο” της φύσης».
Lao Ce

Αν και ακολουθήσαμε πορεία ανάλογη με τον Vangelis Papathanasiou (πρώτα η καταξίωση έξω και μετά στην Ελλάδα), ευχαριστούμε. Το χαρήκαμε δεόντως!

Πάντως για μας το «καλύτερο βραβείο» είναι να βλέπουμε ανθρώπους να περνάνε καλά στο χώρο μας, να γεμίζουν τις μπαταρίες τους με κέφι, να τηρείται ο θεσμός της πατροπαράδοτης – ζεστής ελληνικής φιλοξενίας και να εισπράττουμε το feedback από το χαμόγελο τους...